Działalność w Studenckich Kołach Naukowych, których obecnie aktywnie działa na ZUT ponad 80, pomaga osiągać sukcesy w ogólnopolskich konkursach oraz rozwijać interdyscyplinarne zainteresowania naukowe. Troje młodych inżynierów, absolwentów mechatroniki i aktywnych członków SKN Mechatronik, ma za sobą wyjątkowo udaną wiosnę, a przed sobą zupełnie nowe wyzwania i ambitne plany.
Katarzyna Bodys oraz Tomasz Kamzol w maju zdobyli I miejsce w Konkursie Konstrukcji Studenckich KOKOS, organizowanym przez Niezależne Zrzeszenie Studentów w kampusie Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. Ich projekt „Active White Cane” doceniono w kategorii life upgrade obejmującej rozwiązania ułatwiające życie osobom z niepełnosprawnościami. Inteligentny system wspomagania mobilności osób z dysfunkcją wzroku opiera się na autonomicznym module montowanym na standardowej białej lasce. Wykorzystanie technologii LiDAR do aktywnej detekcji przeszkód, rozszerza percepcję użytkownika i zwiększa bezpieczeństwo poruszania się. Wykryte obiekty sygnalizowane są haptycznie (za pomocą fizycznego impulsu), co pozwala intuicyjnie reagować na otoczenie i płynnie omijać przeszkody przy zachowaniu pełnej kontroli nad kierunkiem marszu. Rozwiązanie opracowane w ramach pracy inżynierskiej przygotowanej pod kierunkiem dr. hab. inż. Arkadiusza Parusa, prof. ZUT jest jednym z rezultatów projektu Innowatorium Dostepności Miast zwiększającego potencjał ZUT w obszarze dostępności oraz projektowania uniwersalnego.
Projekt „Active White Cane” zyskał uznanie już wcześniej – podczas XLIII Seminarium Kół Naukowych Wydziału Inżynierii Mechanicznej organizowanego przez Wojskową Akademię Techniczną jego twórcy zdobyli nagrodę II stopnia ex aequo za pracę pt. Optimization of Spatial Perception in an Assistive Navigation System for the Visually Impaired. Ten sam duet za referat pt.: Opracowanie aktywnej białej laski przeznaczonej do wspomagania poruszania się osób słabowidzących zdobył również II nagrodę w kategorii prac inżynierskich podczas międzynarodowej konferencji AUTOMATION 2026, organizowanej przez Sieć Badawczą Łukasiewicz – Przemysłowy Instytut Automatyki i Pomiarów PIAP.
Pani Katarzyna Bodys, inżynier mechatronik, wkrótce ukończy studia pierwszego stopnia z zarządzania i inżynierii produkcji. W semestrze letnim rozpoczęła także studia magisterskie z mechaniki i budowy maszyn na Wydziale Inżynierii Mechanicznej i Mechatroniki oraz studia magisterskie z automatyki i robotyki na Wydziale Elektrycznym. Choć trzy kierunki brzmią szalenie, dla Pani Katarzyny są one przede wszystkim możliwością rozwoju oraz kompleksowego zrozumienia inżynierii. Jej zainteresowania naukowe koncentrują się wokół robotyki, sterowników PLC, pneumatyki, obróbki CNC i mechaniki, a w szczególności łączenia tych obszarów w praktyce. Bliska jest jej też inżynieria biomedyczna, czego wyrazem jest udział w projekcie Innowatorium Dostępności Miast i sukcesy z nim związane.
Poza tym Pani Katarzyna aktywnie działa w kołach naukowych - SKNM, SEP i IEEE, angażuje się w promocję uczelni oraz działalność samorządu studenckiego, ponieważ wierzy, że rozwój to nie tylko wiedza, ale również relacje i doświadczenia. Swoje plany podsumowuje następująco:
– Choć pojawiały się już zachęty, abym po ukończeniu studiów kontynuowała ścieżkę naukową i rozpoczęła doktorat, na ten moment jest to dla mnie temat odległy. Obecnie skupiam się przede wszystkim na rozpoczętych kierunkach oraz zdobywaniu kolejnych doświadczeń poprzez udział w konkursach, konferencjach i programach stażowych oraz mentoringowych, które pozwolą mi świadomie wybrać obszar, w którym będę chciała się specjalizować.
Pan Tomasz Kamzol jestem absolwentem mechatroniki (WIMiM). Obecnie studiuje automatykę i robotykę na Wydziale Elektrycznym, co jest związane z chęcią poszerzenia kompetencji w tym właśnie obszarze nierozerwalnie związanym z mechatroniką. Bardzo lubi oba wydziały, przede wszystkim ze względu na ludzi, którzy je tworzą. Na WE zdecydował się ze względu na możliwość dalszego rozwoju w zakresie automatyki i robotyki, natomiast z WIMiM nadal chętnie współpracuje, gdy tylko pojawia się taka okazja. Bardzo lubi projektować i konstruować urządzenia, dlatego w centrum jego zainteresowań naukowych jest mechatronika, która spaja dziedziny niezbędne do ich tworzenia. Dużą satysfakcję daje mu możliwość tworzenia rozwiązań, które mogą realnie pomagać innym. Obecnie aktywnie uczestniczy w projekcie grantowym Innowatorium Dostępności Miast, gdzie wraz z zespołem pracuje nad urządzeniem mającym wspierać osoby z dysfunkcją wzroku w codziennym poruszaniu się. Planuje iść na doktorat, choć stara się podchodzić do tego z pewnym dystansem, bo ma świadomość, że życie pisze różne scenariusze. Nie zmienia to faktu, że aktywnie zmierza w tym kierunku, m.in. poprzez udział w konkursach, konferencjach czy poprzez pisanie publikacji. Jeśli chodzi o dyscyplinę, to na ten moment ciężko mu ją określić, choć najbliższa wydaje mu się robotyka – z jednej strony bardzo przyszłościowa, a z drugiej umożliwiająca zajmowanie się projektowaniem i budową urządzeń. Oczywiście dalej jest członkiem SKNM, jest też w kołach SEP oraz IEEE, w ramach których będzie organizować Sympozjum "Młodzi. Technika. Przemysł." (MTP).
Pan Szymon Franecki, którego ogromnym sukcesem było drużynowe zwycięstwo – wraz z Markiem Redlewskim i Aleksandrą Staszczyk – w ogólnopolskich zawodach automatyki i robotyki Robo Challenge 2026 we Wrocławiu, w konkursie KOKOS w kategorii smart robot zaprezentował projekt „SSSnek” obejmujący budowę modularnego robota typu „wąż”, którego przeguby umożliwiają ruch w dwóch stopniach swobody. Projekt był wcześniej prezentowany m.in. na spotkaniu z astronautą dr. Sławoszem Uznańskim-Wiśniewskim na ZUT.
Zainteresowania naukowe Pana Szymona koncentrują się głównie wokół robotyki i mechatroniki. Obecnie studiuje automatykę i robotykę, ponieważ chce dalej rozwijać się w obszarze sterowania, szczególnie w kontekście robotyki. W przyszłości chciałby zajmować się sterowaniem robotami, zarówno z wykorzystaniem podejść modelowych, jak i bezmodelowych. Studia drugiego stopnia na kierunku automatyka i robotyka na ZUT pozwolą mu pogłębiać wiedzę przede wszystkim w zakresie metod modelowych. Z kolei w ramach doktoratu chciałby rozwijać się bardziej w kierunku metod bezmodelowych i ich zastosowań w sterowaniu robotami. Zawodowo chciałby wykorzystywać tę wiedzę w projektowaniu i rozwijaniu systemów sterowania dla robotów autonomicznych.
Jest zaangażowany w działalność kół naukowych, ponieważ daje mu to możliwość udziału w praktycznych projektach wykraczających poza standardowy program zajęć. Zdaniem Pana Szymona koła naukowe pozwalają zdobywać cenne doświadczenie projektowe, pozyskiwać finansowanie na realizację pomysłów oraz poznawać wartościowe osoby, które mają podobne zainteresowania i chcą wspólnie rozwijać ambitne projekty techniczne.
Fot. Katarzyna Sokolik/WIMiM
