Informacje dla dziennikarzy

Nominacja profesorska dr. hab. inż. Przemysława Łopato 01.06.2026 09:00

Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 7 kwietnia 2026 profesorem nauk inżynieryjno-technicznych w dyscyplinie automatyka, elektronika, elektrotechnika i technologie kosmiczne został pan dr hab. inż. Przemysław Łopato z Wydziału Elektrycznego.

Profesor Przemysław Łopato jest absolwentem kierunku elektronika i telekomunikacja na Wydziale Elektrycznym Politechniki Szczecińskiej. W 2008 roku uzyskał stopień doktora, a w 2018 roku stopień doktora habilitowanego nauk technicznych w dyscyplinie elektrotechnika na Wydziale Elektrycznym ZUT w Szczecinie. Od 2019 roku pełnił funkcję profesora uczelni na Zachodniopomorskim Uniwersytecie Technologicznym w Szczecinie. Zainicjował powstanie, a od 2021 roku pełni funkcję koordynatora, a następnie dyrektora Centrum Inżynierii Pól Elektromagnetycznych i Technik Wysokich Częstotliwości na ZUT w Szczecinie. Jest również kierownikiem Katedry Elektrotechniki Teoretycznej i Informatyki Stosowanej. Aktywnie uczestniczył w tworzeniu nowoczesnej infrastruktury badawczej uczelni – kierował i współtworzył projekty inwestycyjne o łącznej wartości kilkunastu milionów złotych, obejmujące m.in. budowę i rozwój laboratoriów technik mikrofalowych, terahercowych oraz kompatybilności elektromagnetycznej (EMC).

Odbył liczne staże naukowe w renomowanych ośrodkach zagranicznych, m.in. w Center for Nondestructive Evaluation na Indian Institute of Technology w Madrasie/Chennai w Indiach (2012 i 2015), na Nanjing University of Aeronautics and Astronautics w Chinach (2014), a także w Institute for Microsystem Technology na Furtwangen University w Niemczech (2022 i 2023).

Profesor Łopato od początku kariery naukowej zajmuje się zagadnieniami pola elektromagnetycznego i jego oddziaływania z materiałami przewodzącymi, dielektrycznymi i kompozytowymi. W ramach doktoratu, realizowanego pod kierunkiem prof. Tomasza Chadego, prowadził badania nad metodami nieniszczącymi wykorzystującymi prądy wirowe, opracowując przetworniki pomiarowe i algorytmy automatycznej detekcji defektów. W kolejnych latach, podczas prac nad habilitacją, skoncentrował się na technice mikrofalowej i terahercowej oraz zastosowaniu fal elektromagnetycznych do diagnostyki materiałów kompozytowych. Opracował modele i algorytmy identyfikacji uszkodzeń wykorzystywane m.in. w diagnostyce struktur lotniczych, energetyce wiatrowej oraz systemach monitorowania stanu konstrukcji (SHM).

Istotnym obszarem jego działalności naukowej rozwijanym po uzyskaniu habilitacji są metamateriały elektromagnetyczne działające w zakresie mikrofalowym i terahercowym. Prof. Łopato prowadzi badania nad strukturami umożliwiającymi kontrolowanie propagacji fal elektromagnetycznych, projektowaniem czujników wysokiej częstotliwości oraz układów do pozyskiwania energii z promieniowania elektromagnetycznego. W tej tematyce kierował międzynarodowymi projektami badawczymi realizowanymi we współpracy z Furtwangen University i finansowanymi przez NCN, DFG, NAWA oraz DAAD. W ramach tych badań opracowywane są m.in. rekonfigurowalne metapowierzchnie terahercowe sterowane polem magnetycznym oraz elastyczne struktury mikroelektromechaniczne wytwarzane metodami fotolitografii.

Profesor Łopato prowadzi także działalność badawczą związaną z kompatybilnością elektromagnetyczną oraz projektowaniem anten mikrofalowych dla systemów transmisji bezzałogowych statków powietrznych. Współpracuje z licznymi partnerami przemysłowymi, realizując badania i projekty badawczo-rozwojowe dla sektora lotniczego, elektronicznego i diagnostycznego.

Jest autorem monografii naukowej poświęconej terahercowym metodom detekcji i identyfikacji defektów materiałów kompozytowych, współautorem podręcznika akademickiego z elektrotechniki teoretycznej oraz autorem i współautorem blisko 100 publikacji naukowych, artykułów indeksowanych w bazach Web of Science i Scopus oraz zgłoszeń patentowych dotyczących czujników mikrofalowych i metapowierzchni terahercowych.

Brał udział w ośmiu krajowych i siedmiu międzynarodowych projektach badawczych realizowanych m.in. w ramach 6. i 7. Programu Ramowego UE, NCN, NCBiR, NAWA oraz EFRR. Współpracował z ośrodkami naukowymi z Niemiec, Indii i Chin. Za osiągnięcia naukowe otrzymał m.in. stypendium Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego dla wybitnych młodych naukowców, nagrody JM Rektora ZUT oraz wyróżnienia środowiskowe. Pełnił funkcję sekretarza i członka komitetów naukowych oraz organizacyjnych konferencji krajowych i międzynarodowych. W latach 2018–2022 był członkiem zarządu Polskiego Towarzystwa Badań Nieniszczących i Diagnostyki Technicznej SIMP.

Fot. Archiwum prywatne